PN-C-86202:1998 - wersja polska

Podano metodę badania trwałości chemicznej prochów bezdymnych poprzez porównanie zawartości stabilizatorów - difenyloaminy i centralitu I (N,N'-dietylo-N,N'-difenylomocznika) wraz z ich podstawowymi produktami przemian: N-nitrozo-difenyloaminą i 4-nitro-N,N'-dietylo-N,N'-difenylomocznikiem po ogrzewaniu i przed ogrzewaniem prochu w temperaturze 120 stopni C w ciągu 1 h. Określono metody badania chemicznej trwałości prochów bezdymnych na podstawie zmian zabarwienia papierka wskaźnikowego metylfioletowego oraz lakmusowego, zachodzących pod wpływem wydzielających się tlenków azotu w wyniku ogrzewania prochu w temperaturze 106,5 stopnia C, 115 stopni C (zastosowanie papierka lakmusowego) oraz 120 stopni C (zastosowanie papierka metylfioletowego)