PN-EN 12898:2019-04 - wersja angielska

Bez VAT: 80,50  PLN Z VAT: 99,02  PLN
Szkło w budownictwie -- Określenie emisyjności

Zakres

Niniejszy dokument określa procedurę wyznaczania emisyjności w temperaturze pokojowej powierzchni szkła i szkieł powlekanych.
Emisyjność jest konieczna przy uwzględnianiu przenoszenia ciepła przez promieniowanie z powierzchni o standardowej temperaturze 283 K przy wyznaczaniu wartości U i całkowitej przepuszczalności promieniowania słonecznego oszkleń zgodnie z [1] do [4].
Procedura, bazująca na spektrofotometrycznych pomiarach odbicia zwierciadlanego przy bliskim do prostopadłego padaniu na materiały które są nieprzeźroczyste w zakresie podczerwieni, nie ma zastosowania do części oszkleń z co najmniej jedną z następujących charakterystyk:
a) z chropowatą lub kształtowaną powierzchnię gdy padające promieniowanie jest odbijane w sposób rozproszony
b) z zakrzywionymi powierzchniami gdy padające promieniowanie jest zwierciadlanie odbijane pod kątem niedopasowanym do osiągnięcia detektora przy używaniu wyposażenia do odbicia zwierciadlanego
c) przeźroczyste dla podczerwieni
Jednakże, może być stosowana z zastrzeżeniem dla każdej części oszklenia z zastrzeżeniem że jego powierzchnie są płaskie i nierozpraszające (patrz 3.1.6) i jest nieprzeźroczysty w zakresie podczerwieni (patrz 3.1.7).
Pomimo iż pomiary przepuszczalności są włączone do niniejszego dokumentu, są one konieczne tylko do sprawdzenia czy próbka jest nieprzepuszczalna w zakresie podczerwieni w rozumieniu niniejszego dokumentu (patrz 3.1.7). Jeśli próbka jest przepuszczalna w zakresie podczerwieni, niniejszy dokument nie ma zastosowania.
Poprzednia wersja niniejszego dokumentu opierała się na użyciu pomiarów odbicia używając dwuwiązkowego dyspersyjnego spektrofotometru podczerwieni zdolnego do pomiaru prawie całego pełnego zakresu widma ciała czarnego przy standardowej temperaturze referencyjnej i określaniu emisyjności metodą 30 rzędnych [6].
Niniejsza wersja bierze pod uwagę spektrofotometrię w podczerwieni z transformatą Fouriera (FTIR) w której zakres widmowy jest ograniczony. Opisuje metodę gdy spektrofotometry mogą być użyte do określania emisyjności jeśli mają one możliwość pomiaru aż do 24 rzędnych i gdy spełniają kryterium szumu dla zakresu widmowego.
Pozwala to na włączenie danych od 25-ego punktu rzędnej aż do 30-ej rzędnej. Do niniejszej wersji został dodany nowy aneks informacyjny (Aneks D) opisujący reguły osprzętu pełnego odbicia. Osprzęt ten jest przeznaczony do użycia przez wykwalifikowany personel.
Ponieważ spektrofotometry FTIR są jednowiązkowym instrumentem, w przeciwieństwie do dyspersyjnych spektrofotometrów które są dwuwiązkowe ( a zatem pozwalających na korektę przesunięcia przyrządu), w projekcie THERMES z funduszy Europejskich została opracowana procedura korekty przesunięcia. Procedura ta jest opisana w [10] i [16]. Inne kategorie błędów rzędnej przy używaniu spektrofotometrów FTIR są dyskutowane w [14].

* wymagane pola

Bez VAT: 80,50  PLN Z VAT: 99,02  PLN

Informacje dodatkowe

Numer normy PN-EN 12898:2019-04 - wersja angielska
Tytuł Szkło w budownictwie -- Określenie emisyjności
Data publikacji 16-04-2019
Liczba stron 23
Grupa cenowa L
Sektor SBD, Sektor Budownictwa i Konstrukcji Budowlanych
Organ Techniczny KT 198, Szkła
Wprowadza EN 12898:2019 [IDT]
Zastępuje PN-EN 12898:2004 - wersja polska
ICS 81.040.20